KOSMA VOJAĜO

Advertisements

RELIGIO KAJ MENSA SANO

JU PLI BELSONE, DES PLI BONE!

LA LINGVO INTERPLANEDA, el Fabeloj de la Verda Pigo. Louis Beaucaire

LA LINGVO INTERPLANEDA
Foje, antaŭ proksimume dek monatoj, min vekis nekutima bruado. Mi elrigardis super la randon de mia nesto kaj vidis en la pala lumo de la tagiĝo leporan paron forkuri, kvazaŭ ĉiuj ĉashundoj de la vilaĝo persekutus ĝin. Diversaj krakoj, susuroj kaj zumoj montris, ke io eksterordinara perturbis la ritmon de la vivo en nia regiono. Ĉiuj bestoj kune fuĝis antaŭ nevidebla danĝero. Maljuna korniko preterflugis mian neston, grakante: “Alarm’, alarm’!”, kaj poste peza silento falis sur la ebenaĵon.
Pensante, ke brulego kaŭzis tian panikon, kiel antaŭ sep jaroj, mi rapidis en la direkto al la arbarorando. Post nur dudeko da flugilbatoj, tra nebuleto vatanta la malsupran parton de la herbejo, apud la rivereto, mi distingis grandan, rondan, metalan objekton.
Ĝi estis tute simple unu el tiuj kosmoŝipoj, kiujn la homoj nomas flugantaj teleroj. Jam kvar fojojn antaŭe mi vidis tiajn fenomenaĵojn en la ĉielo, sed neniam sur la tero. Mi alproksimiĝis kaj, per singardaj paŝetoj en la roso, ĉirkaŭiris la fremdan spacveturilon, senmove pendantan unu metron super la grundo. Ĝia ŝelo brilis bluete, kvazaŭ lumigata de ekstere, kaj mallaŭta zumado ŝajnis eliĝi el anteno fiksita meze de la ronda tegmento.
Subite, kvankam neniu aperturo malfermiĝis en la kosmoŝipo, antaŭ mi staris stranga estaĵo apenaŭ pli granda ol mi. Terurite, mi volis forflugi, sed mi sentis min paralizita de aparato ĵetanta blindigajn radiojn. Mi diras “aparato”, tial ke mankas al mi la ĝustaj vortoj por priskribi la vizaĝon de tiu vizitanto el alia mondo. Tio estis verŝajne lia okulo. Sur lia kapo longa tentaklo senĉese vibris. Li havis kvar brakojn antaŭe kaj du malantaŭe. Li moviĝis sur tri kruroj, kaj akutaj sonoj ŝprucis el truo, supozeble lia buŝo, lokita meze de la ventro. La tuta haŭto estis kovrita de verdaj haroj.
Mi diris al mi: Oj, stulta pigo, via scivolemo pereigos vin. Kial vi ne fuĝis kune kun viaj najbaroj?
Baldaŭ vi alvenos al Kukolnublando.
Kukolnublando estas la paradizo de la birdoj, laŭ raporto de mia kuzo Lanio, kiu aŭdis tion de la fama greka ornitologo, Aristofano, se mi bone memoras.
Tiam, karaj infanoj, kredu min, mi ja tute ne pensis pri Aristofano. Miaj plumoj hirtiĝis, mia beko timklakis, kaj mi atendis rezignacie la fatalan atakon de la eksterterano. Sed, kiel vi konstatas, mi ankoraŭ vivas kaj povas do rakonti al vi sperton, kiu enviigus multajn sciencistojn.
Per kvar manoj la kosmoŝipano tenis antaŭ mia beko luman tabuleton, sur kiu, premante butonojn, li aperigis kaj malaperigis nekonatajn signojn. Mi havis la impreson, ke li provas komprenigi sin per diversaj lingvoj. Bedaŭrinde, mi devis nee skuadi la kapon, ĝis kiam mi legis sur la tabuleto:
1+1
Mia beko aŭtomate klakis dufoje. La ventra buŝo eligis laŭtajn sonojn iel similajn al homa ridego. Mia testanto evidente konstatis kun plezuro, ke mia birda pensosistemo estas logika. Poste li frapetis sian tabuleton, kvazaŭ li invitus min mem uzi ĝin, por konversacii kun li. Per la pinto de mia beko mi skribis: – Mi estas pigo.
Li manipulis ŝaltilon verŝajne rezervitan por logikaj operacioj. Mia frazo tuj transformiĝis en signojn de lia kosma lingvo. Lia kapa tentaklo agitiĝis. Li repremis butonon, kaj sur la tabuleto aperis jenaj vortoj: – Mi estas ikso, ipsilono 117.
Neatendite, staris du aliaj figuroj sub la fluganta telero. Ikso ipsilono 117 turnis sin al ili, lia tentaklo tremetis, dum sonora knarado eliĝis el lia ventra buŝo.
Sajne, li petis ilin sin prezenti al mi, ĉar mi baldaŭ povis legi iliajn nomojn: vo kuo 234 kaj zo ikso 806.
Post tiu interkonatiĝo, komenciĝis interesega konversacio pere de la luma tabuleto. Pripensu, infanoj, la historian karakteron de tiu evento: unuafoje loĝantoj de malproksima planedo interrilatis kun terano en nia distrikto, en nia ebenaĵo, apenaŭ unu duonan mejlon for de ĉi-tiu poplo. Ke la terano ne estis homo, sed nur simpla pigo, tion oni evidente ŝuldas al mia esperantisteco. Fakte, la tri kunuloj raportis al mi, ke ili jam renkontis homojn okaze de pli fruaj surteriĝoj, sed tiuj senflugilaj dukruruloj ŝajnis al ili neinteligentaj estaĵoj pro siaj nekompreneblaj, sensencaj blekoj. Male mian klaran, logikan, regulan, racian Esperanton, la luma tabuleto tiel facile glutis kaj deĉifris kiel matematikan formulon.
Ni babilis dum la tuta tago, kiel malnovaj amikoj, pri gravaĵoj kaj bagateloj. Mi ne komprenis ĉion, kion ili aperigis sur la luma tabuleto. Oni memoru, ke ilia mondo estas tute alia. Ankaŭ mi ne sukcesis klarigi al ili terajn nociojn pri spaco kaj tempo. Efektive, kiom estas unu kilometro, kiom estas unu horo por estaĵoj moviĝantaj en la universo pli rapide ol fulmo? Same tiaj vortoj, kiaj ŝtato, nacio, patrujo, limo, partio, politiko, milito estis vere netradukeblaj. Mi eĉ hontis, kiam ili demandis min, kial ne ĉiuj homoj parolas klaran lingvon, kiel mi. Ĉu mi, simpla pigo, denuncu al eksterteranoj la stultecon de multaj teranoj?
Mi ĵuris al mi, ke mi intelekte pli bone prepariĝos por eventualaj, estontaj diskutoj kun kosmanoj. Demandinte miajn amikojn, kiam ili revenos en nian regionon, mi ricevis respondon konsistantan el multaj ciferoj, kiujn mi ne kapablis interpreti. Ikso ipsilono 117 kaj liaj kolegoj eble reaperos post du tagoj aŭ du monatoj. Se ili male atendos ducent jarojn, ili ne trovos min ĉe la rendevuejo. Hi, hi, mi jam delonge estos en Kukolnublando, la birda paradizo.
Vespere, la fremduloj petis min malproksimiĝi, ĉar la supreniro de la ŝipo endanĝerigus mian vivon. Mi do reflugis al mia nesto, de kie mi baldaŭ vidis lumstrion pafiĝi kaj sveni inter la stelojn. Mi murmuris: “Adiaŭ”.
La postan matenon la leteristo raportis en ĉiu vizitata domo, ke li observis flugantan teleron super la vilaĝo. La homoj ne kontraŭparolis al li, sed ili opiniis, ke troa drinkado ofte naskas halucinojn.
Ankaŭ se mi rakontus al ili mian travivaĵon, ili rikanus: “Kion fantazias tiu maljuna pigo?”
Do, karaj infanoj, nur vi scias la veron, kaj, kredu min, se iu el vi iam deziros fariĝi kosmonaŭto, li diligente studu la matematikon, sed li ĉefe ellernu Esperanton, lingvon interplanedan.

Ĉi tiu rakonto vi povas aŭdi ĉi tie:

 

NI PAROLU TIEL PRI ESPERANTO

Teknologioj eble ŝanĝontaj nian vivon

Fonto: Teknologioj eble ŝanĝontaj nian vivon

El Quijote en esperanto. Edición digital